با عرض سلام خدمت دوستان عزيزم
همانطور كه قول داده بوديم، قراره در اين جلسه با رباتهاي فوتباليست دانشاموزي بيشتر آشنا شويم. اما از اونجايي كه در مورد اين رباتها مطالب زيادي براي گفتن وجود دارد، بحث ما در چند جلسهي آينده هم ادامه خواهد داشت.
مسابقات فوتباليست دانشاموزي داراي 2 زير شاخه است كه در هر يك مسابقاتي جداگانه برگزار ميشود: 1- در اولي هر تيم فقط ميتواند يك ربات را در هر زمان در زمين بازي داشته باشد باشد، كه به آن "يك به يك (1×1)" ميگويند. 2- در ديگري هر تيم ميتواند در هر لحظه حداكثر 2 ربات در زمين بازي داشته باشد كه به آن "دو در دو (2×2)" ميگويند.
بيشتر قوانين بازي در هر دو زير شاخه يكي است، اما طبيعتاً تفاوتهايي هم وجود دارد. يكي از مهمترين تفاوتها در اندازهي زمين بازي آنها است، كه در بخش 2×2 اندازهي زمين بازي و دروازهها كمي بزرگتر از 1×1 است.
پس بحث را از زمين مسابقه شروع ميكنيم:
ابعاد زمين 2×2 و 1×1 در تصاوير زير نشان داده شده است.
 |
|
زمين بازي بخش 1×1
|
در كف زمين مسابقه نيز، يك طيف رنگي از سياه تا سفيد (مانند شكل زير) در حد فاصل بين دو دروازه كشيده شده است تا به كمك آن، رباتها بتوانند موقعيت تقريبي خود را بدست بياورند. در ادامه در مورد اين موضوع بيشتر توضيح خواهيم داد.
و اين هم نماي كلي يك زمين مسابقهي استاندارد:
توپ مورد استفاده براي اين ليگ ميبايست داراي خاصيتي باشد كه رباتهاي دانشآموزي كه طبيعتاً نميتوانند زياد هم پيشرفته باشند، بتوانند به راحتي آن را تشخيص دهند. اين توپهاي داراي تعداد زيادي فرستندهي مادون قرمز هستند كه اين فرستندهها در همه جهت از خود نور مادون قرمز ساتع ميكنند. به اين ترتيب ميتوان توسط يك سنسور مادون قرمز معمولي بر روي ربات (كه در جلسهي ..... در مورد آن توضيح داده شد) به راحتي نور ساتع شده از توپ را دريافت كرد و مكان توپ را تشخيص داد. شكل زير تصويري از اين توپ ها است:
داخل اين توپ چند عدد باطري قرار ميگيرد تا انرژي لازم آن براي توليد نور تأمين شود. جنس بدنهي آن نيز پلاستيك شفاف است.
براي بخش 1×1: وزن ربات نبايد بيش از 2 كيلوگرم باشد. محدوديت ارتفاع هم همان 22 سانتي متر است. كل ربات نيز بايد در استوانهاي تو خالي به شعاع 18 سانتي متر جا شود.
-
بازي در دو نيمهي 10 دقيقهاي برگزار ميشود كه بين 2 نيمهي بازي 5 دقيقه وقت استراحت وجود دارد.
-
شروع بازي از نقطهي وسط زمين است و بر اساس قرعهي سكه تعيين ميشود كدام تيم بازي را شروع كند.
-
در پايان زمان بازي، تيمي برنده است كه بيشترين گل را به تيم مقابل زده باشد. زماني يك تيم به تيم ديگر گل ميزند كه بتواند توپ را وارد دروازه ي تيم مقابل كند(مانند فوتبال معمولي)
-
بازي خطا هم دارد. مثلاً يكي از خطاها اين است كه اگر تيمي به هر طريقي، زماني كه توپ در نقطهي ديگري از زمين است به ربات تيم مقابل ضربهي محكمي بزند يا مداوماً ربات تيم مقابل را هُل بدهد، داور اعلام خطا ميكند.
-
همچنين اگر يك ربات به هر طريقي به زمين مسابقه يا ربات تيم مقابل آسيب جدي وارد كند، بنا به تشخيص كميته ي داوري با آن برخورد خواهد شد.
-
در اين ليگ، پنالتي، آفسايد، ضربهي آزاد و تايم اوت (زمان استراحت به درخواست تيمها) وجود ندارد.
در اين جلسه با قوانين ليگ و كليات رباتها آشنا شديم. در جلسهي آينده با ساختار فني يك ربات فوتباليست آشنا خواهيم شد و خواهيم ديد يك ربات فوتباليست حرفهاي بايد داراي چه ويژگيها و امكاناتي باشد.جلسهي آينده روز يكسنبهي هفتهي آينده بر روي سايت قرار خواهد گرفت.
منتظر سوالات و نظرات دوستان خوبم هستم
شاد و پيروز باشيد
دوست شما، فراز اميرغياثوند
براي بخش 2×2: وزن ربات نبايد از 2.5 كيلوگرم بيشتر باشد. ارتفاع آن هم نبايد بيش از 22 سانتي متر باشد. كل ربات نيز بايد در استوانهاي تو خالي به شعاع 22 سانتي متر جا شود.
تشخيص توپ براي ربات به هيچ وجه كار سادهاي نيست، زيرا ربات مثل انسان چشم ندارد و نميتواند توپ را مستقيماً ببيند. در رباتهاي پيشرفتهي دانشجويي، يك دوربين تصاويري از زمين مسابقه تهيه ميكند و تصاوير دريافتي خود را به صورت ديجيتال شده تحويل يك كامپيوتر ميدهد و كامپيوتر پس از انجام پردازشهاي فراوان بر روي تصوير دريافت شده، ميتواند مكان توپ را تشخيص دهد. البته اين اتفاقات در كسري از ثانيه صورت ميگيرد و در هر ثانيه دهها تصوير از زمين مسابقه گرفته شده و توسط كامپيوتر پردازش ميشود. اما به هر حال اين روند كمي پيچيده است و نميتوان از ليگهاي دانشآموزي انتظار انجام چنين روندي را داشت.دور تا دور زمين با ديوارههاي مشكي رنگي به ارتفاع 14 سانتي متر محصور شده است.
 |
|
زمين بازي بخش 2×2
|
